Hvað bíður handan við hornið?

Hvað bíður handan við hornið?

Myndin verður stöðugt skýrari.

Vinstri flokkarnir lofa að gera allt fyrir alla. Peningunum verður ausið úr kistum ríkissjóðs að loknum kosningum enda varla það vandamál til í hugum stjórnlyndra sem ekki er hægt að leysa með peningum. Horfið verður frá lögbundnum lækkunum skatta og tolla, gamlir skattar endurvaktir, nýir settir á og aðrir hækkaðir. Þannig segjast vinstri menn ætla að forgangsraða.

Kjósendur vita hvað situr í fyrirrúmi hjá vinstri mönnum.

Í erfiðleikum eftir fall fjármálakerfisins var frægum hníf niðurskurðar fyrst og síðast beitt á heilbrigðiskerfið til að hlífa stjórnsýslunni og fjármagna gæluverkefni. Lífeyrisgreiðslur til eldri borgara og öryrkja voru skertar á sama tíma og unnið var að því hörðum höndum að koma skuldum einkafyrirtækis yfir á skattgreiðendur. Eignaskattur var innleiddur og lagðist þungt á eldri borgara með lágar tekjur. Skattar á millistéttina voru hækkaðir með því að innleiða þrepaskipt tekjuskattskerfi með tilheyrandi jaðarsköttum.

Reykjavík er fyrirmyndin

Loforð vinstri manna er að innleiða stjórnsýslu og hugmyndafræði meirihluta borgarstjórnar yfir á landið allt. Reykvíkingar þekkja af eigin raun hvernig útgjöldum er forgangsraðað. Þjónusta við eldri borgara er skorin niður og leik- og grunnskólar sitja á hakanum. Borgarfulltrúar ferðast um heiminn til að kynna sér lestarsamgöngur og innheimtur bílastæðagjalda í stórborgum. Í Reykjavík grotna götur niður en hundruðum milljóna er varið í að þrengja meginæðar gatnakerfisins. Reykjavík hefur verið gerð að höfuðborg holunnar. Kvörtunum um lélegan kost í skólum er mætt með því að hækka álögur á barnafjölskyldur. Borgarsjóður er ekki lengur sjálfbær þrátt fyrir að álögur og gjöld á íbúana séu í hæstu hæðum.

Kjósendur geta gert sér sæmilega grein fyrir því hvað bíður handan við hornið, taki vinstri stjórn við völdum að loknum kosningum. Verkin tala og fyrirmyndin liggur fyrir.

Í einfaldleika sínum snúast komandi kosningar um hvort Sjálfstæðisflokkurinn er utan ríkisstjórnar eða hvort Bjarni Benediktsson leiðir nýja ríkisstjórn næstu fjögur árin. Verkin tala og stefnan er skýr.

Dauðasynd og lækkun skatta

Í tíð ríkisstjórnar Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks hafa orðið algjör umskipti í efnahagsmálum og stöðu ríkissjóðs. Skuldastaða heimila og fyrirtækja hefur stórbatnað, laun hafa hækkað og kaupmáttur aukist. Myndarleg endurreisn heilbrigðiskerfisins er hafin og fjármögnun nýs Landspítala er tryggð. Framlög til heilbrigðismála hafa aldrei verið hærri. Stigin hafa verið stór skref í að rétt við hlut eldri borgara og öryrkja en þar eru verk óunnin við einföldun kerfisins, innleiðingu starfsgetumats, hækkun grunngreiðslna og frítekjumarks. Fyrir liggur áætlun um að jafna lífeyrisréttindi almennings samhliða því að jafna laun á almennum markaði og hjá hinu opinbera.

Undir forystu Bjarna Benediktssonar í fjármálaráðuneytinu hafa unnist áfangasigrar við að innleiða skynsamlegt og réttlátara tekjuskattskerfi einstaklinga. Skatthlutfall í neðsta þrepi hefur verið lækkað sem og í milliþrepinu sem á samkvæmt lögum að falla niður í byrjun komandi árs. Þessar breytingar leiða til þess að einstaklingar munu greiða 15 milljörðum minna í tekjuskatt á komandi ári en þeir hefðu gert undir skattastefnu síðustu vinstri stjórnar. Komist vinstri menn aftur til valda verða þessar skattalækkanir að engu gerðar. Einstaklingar með meðaltekjur verða skattlagðir sérstaklega með milliþrepi enda er það einlæg trú vinstri manna að með því að lækka skatta sé ríkið að »afsala sér tekjum«.

Hið sama á við um 13,5 milljörðum lægri álögur á heimilin með lækkun neysluskatta, – m.a. afnámi vörugjalda og tolla. Hinir stjórnlyndu og skattaglöðu líta svo á að ríkið sé að »kasta frá sér tekjum«. Og auðvitað er 10,5 milljarða lækkun skatta á atvinnulífið dauðasynd.

Hættulegt skattheimtuvald

Íslenskir vinstri menn hafa aldrei skilið hvað John F. Kennedy, forseti Bandaríkjanna, átti við þegar hann varaði við hættunni sem fylgir skattheimtuvaldi stjórnmálamanna. Þrúgandi skattkerfi skilar aldrei nægjanlegum tekjum, býr aldrei til hagvöxt eða skapar nægilega mörg störf.

Hófsemd og sanngirni í álögum á einstaklinga og fyrirtæki, er vítamín efnahagslífsins og ríkissjóður nýtur góðs af líkt og sveitarfélögin. Möguleikarnir til að standa með myndarskap að rekstri heilbrigðiskerfisins, þar sem allir njóta þjónustu óháð efnahag, verða meiri. Ríkissjóður fær aukinn styrk til að tryggja hag eldri borgara og öryrkja. Nauðsynleg fjárfesting í innviðum samfélagsins verður ekki draumsýn heldur raunveruleg. Stöðugleiki festist í sessi, með lágri verðbólgu, lágum vöxtum og stöðugt hækkandi kaupmætti launafólks.

Í almennum stjórnmálaumræðum á Alþingi – eldhúsdeginum – síðastliðinn mánudag, sagði Bjarni Benediktsson meðal annars:

»Það finna allir Íslendingar hversu miklu það skiptir að búa við stöðugleika. Stöðugleiki er eitt helsta baráttumál okkar inn í þessar kosningar, hefur verið á þessu kjörtímabili og er um leið eitt helsta hagsmunamál heimilanna, að menn geti búið við fjárhagslegt öryggi, atvinnulegt öryggi, geti tekið ákvarðanir inn í framtíðina án þess að hafa áhyggjur af því að hér sé að koma ný kollsteypa, að vextir rjúki upp úr öllu valdi eða atvinnan sé ekki í hendi eftir eitt eða tvö, þrjú, fjögur ár. Hvorki heimilin né atvinnulíf geta tekið ákvarðanir inn í framtíðina við slíkar aðstæður. Við munum áfram leggja áherslu á þetta.«

Orð formanns Sjálfstæðisflokksins draga með skýrum hætti fram um hvað alþingiskosningarnar snúast: Stöðugleika og bætt lífskjör.

Share
Share

Written by:

View All Posts
Follow Me :